Scaling Laws wyszło publicznie 30 sierpnia 2026. Do 16 października było dziesięć wydań. Nie planowałem rytmu i nie zapowiedziałem żadnego, co okazuje się jedynym powodem, dla którego ten zapis warto czytać: nic tutaj nie było przycinane pod harmonogram, więc odstępy coś mówią.
| Wersja | Data | Przerwa | Linii changelogu | Format zapisu |
|---|---|---|---|---|
0.1.0 | 30.08 | pierwsze | 70 | |
0.2.0 | 06.09 | +7 dni | 747 | |
0.3.0 | 13.09 | +7 dni | 850 | v56 |
0.3.1 | 13.09 | ten sam dzień | 35 | |
0.4.0 | 13.09 | ten sam dzień | 96 | |
0.5.0 | 20.09 | +7 dni | 551 | v57 |
0.6.0 | 28.09 | +8 dni | 277 | v67 |
0.6.1 | 29.09 | +1 dzień | 85 | v71 |
0.6.2 | 01.10 | +2 dni | 180 | |
0.7.0 | 16.10 | +15 dni | 745 | v72 |
Są tam cztery kształty i każdy nauczył czegoś innego.
Cztery tygodnie, które wyglądały jak rytm
30 sierpnia, 6 września, 13 września, 20 września. Cztery wydania, co siedem dni. Gdybyś zapytał mnie 20 września, jaki mam rytm wydawania, powiedziałbym, że cotygodniowy, i bym w to wierzył.
To nie był rytm. To były cztery kolejne tygodnie, w których praca przypadkiem zmieściła się w tygodniu, a ja wziąłem zbieg okoliczności za zobowiązanie. Dowód przyszedł przy pierwszym kawałku pracy większym niż siedem dni i wrócę do niego niżej.
To, co pierwsze wydanie zrobiło dobrze, to własne uzasadnienie. Wpis 0.1.0 mówi, że build jest celowo niedopracowany, że grafika jest częściowa, kilka ekranów surowych, a sensem wydania wtedy było sprawdzić, czy ekonomia jest ciekawa, zanim pójdzie więcej czasu w to, jak to wygląda. Ta decyzja się obroniła. Każda poprawka w dziewięciu wydaniach po niej przyszła od kogoś, kto grał, i żadna z nich nie przyszłaby, gdybym wrzesień przesiedział nad grafiką.
Dzień, w którym wyszły trzy wydania
13 września ma trzy wpisy: 0.3.0, potem 0.3.1, potem
0.4.0.
0.3.0 to największy changelog z dziesięciu, 850 linii. 0.3.1
wyszło, słowami własnego wpisu, w ciągu godziny od niego. Pierwsze zdanie jest tu
najważniejsze:
To zdanie jest całą lekcją tego dnia i nie chodzi w nim o szybkość. Oba błędy wymagały wczytanego zapisu. Nowa kampania nie mogła do żadnego z nich dojść. Czyli testowałem 0.3.0 ścieżką, którą właśnie budowałem, w kółko, i ani razu nie otworzyłem go tak, jak otwiera go wracający gracz.
Jeden z tych dwóch był naprawdę zły. Wczytanie zapisu wstawiało cię do biura, którego nie było: ściana, trochę mebli, ławka, bez podłogi i bez biurek. Nic nie zawiodło i nic nie trafiło do logu, bo pokój usunął się sam. Przebieg, który przygasza ręcznie postawione rzeczy w domu startowym, żeby nie przebijały przez wynajęte piętro, wykonuje się raz i pamięta swoją odpowiedź, a wczytany pokój stoi dokładnie w przestrzeni samego domu. Uruchomiony pierwszy raz z już wczytanym pokojem zebrał ten pokój jako czyjeś meble. 96 ze 115 elementów biura było wyłączonych, zmierzone po drodze do naprawy.
Nawyk, który mnie to kosztowało, i jest jednolinijkowy
Nowa kampania startuje w garażu. Każdy błąd wymagający zapełnionego zapisu jest z tamtego miejsca niewidoczny, a solowy twórca odpalający świeżą kampanię do testów robi rzecz najwygodniejszą, nie najbardziej informującą.
Wczytaj zapis, zanim wydasz. Nie testowy: najstarszy, jaki jeszcze
masz. Ten jeden nawyk usunąłby 0.3.1 z tej tabeli w całości, a kosztuje
trzydzieści sekund.
0.4.0, tego samego dnia, to wpis innego rodzaju. Zrobił serwerownię, którą
da się zapełnić ręcznie, a powód, dla którego nigdy to nie działało, warto zacytować, bo
ten kształt się powtarza: podłoga opróżniała każdą szafę i napełniała ją od zera
w każdym ticku, więc wszystko, co gracz postawił ręką, było ścierane ułamek
sekundy później. Funkcja nie była nieobecna. Była cofana szybciej, niż człowiek jest
w stanie zobaczyć.
Wydanie, które nie było dla graczy
0.6.1 wyszło dzień po 0.6.0, a jego changelog zaczyna się od
tego, żebyś go nie brał:
Dwie maszyny od trzech dni nie zgadzały się co do tego samego interfejsu. Jedna z nich
nie była moja do siedzenia przed nią. Nie da się tego zdiagnozować zdalnie inaczej niż
postawić przed nią build, który umie opisać siebie, więc 0.6.1 dołożyło
jedną linię na arkuszu ustawień: okno, logiczną stronę, na której układa się interfejs,
skalę między nimi i proporcje okna.
Myślę, że opublikowanie tego było słuszne, a tym, co uczyniło to słusznym, było oznaczenie. Numer wersji jest tani. Gracz, który pobierze zły build i będzie się przez niego gorzej bawił, nie jest. Wpis wskazuje swojego następcę w pierwszym zdaniu, co nic nie kosztuje, a usuwa jedyne realne ryzyko.
To samo wydanie wiozło też błąd licencji dystrybucyjnej: 1,2 mln dolarów za zorganizowanie, 270 dni terminu, i przez cały ten termin nie zmieniała nic, bo linia, która miała poszerzyć publiczność, nie miała w całej grze żadnego wywołania, a linia naliczająca partnerowi trzydzieści procent była nazwana tylko we własnym katalogu. Obie zostały podłączone naraz, celowo, bo podłączenie zasięgu bez prowizji rozdałoby dwadzieścia dwa procent publiczności za darmo.
Przerwa piętnastodniowa i dlaczego jej nie podzieliłem
0.6.2 pierwszego października, 0.7.0 szesnastego. Piętnaście
dni, dwa razy więcej niż jakakolwiek inna przerwa w tabeli, i jedyne miejsce, w którym
cotygodniowa opowieść widocznie pękła.
Nagłówek 0.7.0 to gracz płacący osiemdziesiąt milionów dolarów za coś, do
czego gra potem nie chciała się przyznać. Poziom własnego centrum danych wymaga
80 000 000 dolarów na koncie i kosztuje dokładnie 80 000 000, więc zapłacenie za niego
zrzucało firmę pod jej własną bramkę w tym samym ticku. Drabina dalej domagała się
pieniędzy, które właśnie wyszły, a strona mocy obliczeniowej, która wybiera poziom
zadając to samo pytanie, po cichu sprzedawała wszystko do kolokacji. Kolokacja kończy się
na 2 500 kW przy 40 000 centrum danych. Z fotela gracza przycisk po prostu nic
nie robił.
Mogłem wydać cotygodniową wersję 8 października z połową tego naprawioną. Jestem dość
pewny, że byłoby to gorsze niż czekanie, z jednego konkretnego powodu: drugą połową błędu
było to, że wymóg badań istniał wyłącznie na ekranie. TryOrderDatacenter
czytał katalog wprost i nigdy nie pytał drzewa badań, więc bramka, którą rysuje
interfejs, była sugestią dla wszystkiego, co woła symulację inną drogą. Tę połowę
znalazłem, czytając kod wokół, a nie z czyjegoś zgłoszenia, i znalazłem ją
dlatego, że nie było wydania, które trzeba wypchnąć w czwartek.
Miara, która kłóci się z tym wszystkim
Tu jest ta część, która zmieniła sposób, w jaki czytam własną historię wydań.
Wersja formatu zapisu rośnie tylko wtedy, gdy przechowywane dane naprawdę zmieniają kształt, bo każdy krok to migracja, którą ktoś musiał napisać. Nie da się jej napompować intencją. Porównaj ją z przerwami:
| Wydanie | Przerwa | Migracji zapisu |
|---|---|---|
0.5.0 | 7 dni | 1 (v56 → v57) |
0.6.0 | 8 dni | 10 (v57 → v67) |
0.6.1 | 1 dzień | 4 (v67 → v71) |
0.7.0 | 15 dni | 1 (v71 → v72) |
Najdłuższa przerwa z dziesięciu wiozła jedną migrację. Ośmiodniowa wiozła dziesięć, a jednodniowa cztery. Długość przerwy i głębokość zmiany nie są tu skorelowane. Nie są nawet luźno powiązane.
Po nazwaniu robi się to oczywiste: 0.6.0 dodawało systemy, a to właśnie
zmienia kształt przechowywanych danych. 0.7.0 było głównie naprawami
i ekranami, które zabierają kalendarz i prawie nie dotykają niczego, co plik zapisu musi
pamiętać. A długość changelogu to trzecia miara, która nie zgadza się z żadną z tych
dwóch, bo zapisuje, ile było do wytłumaczenia.
Czyli przy każdym wydaniu są trzy dostępne liczby i odpowiadają na trzy różne pytania. Numer wersji to decyzja, którą ktoś podjął. Liczba migracji to licznik. Długość changelogu to miara tłumaczenia. Żadna z nich nie jest odpowiedzią na pytanie „o ile gra jest lepsza", i nic w tej tabeli nią nie jest.
Co zostawiam, a co wyrzuciłem
Zostaje: wydawanie, zanim wygląda na skończone. Rozumowanie z 0.1.0 się obroniło. Każda użyteczna poprawka w czterdzieści siedem dni przyszła od kogoś, kto grał, i żadna nie dotyczyła grafiki.
Zostaje: patch tego samego dnia. Godzina po wydaniu to właściwa reakcja na błąd, który widzisz. Patch nigdy nie był problemem.
Zostaje: oznaczanie builda, który nie jest dla graczy, we własnym pierwszym zdaniu, ze wskazaniem, co wziąć zamiast niego.
Wyrzucone: wiara, że cotygodniowa liczba była zobowiązaniem. Nikt o nią nie prosił. Wywnioskowałem ją z czterech tygodni zbiegu okoliczności, a potem przez dwa tygodnie czułem się spóźniony wobec obietnicy, która istniała wyłącznie w mojej głowie.
Dodane: wczytaj stary zapis przed wydaniem. Trzydzieści sekund, a usuwa całą klasę błędów, która wyprodukowała jedyny patch w tej tabeli.
Jeśli ustalasz własny rytm
- Nie zapowiadaj odstępu, którego nie przeżyłeś czterokrotnie pod obciążeniem. Cztery tygodnie, w których tydzień się zmieścił, nie są dowodem, że tygodnie się mieszczą.
- Zapisuj przerwę razem z wydaniem, a potem po dwóch miesiącach popatrz na kolumnę. Kształt jest niewidoczny wydanie po wydaniu i oczywisty w tabeli.
- Licz migracje, nie wersje. To jedyna liczba w tym zapisie, której nikt nie przekrzywi.
- Traktuj długą przerwę jako koszt niewydania czegoś podłączonego w połowie i napisz to w changelogu. „Zajęło piętnaście dni, bo druga połowa błędu nie była jeszcze widoczna" to zdanie, które gracze przyjmują bez problemu.
- Testuj ścieżką wracającego gracza, a nie tą, którą budowałeś przez cały tydzień.
Dziesięć wydań, czterdzieści siedem dni, jeden patch, jeden build, który sam mówił, żeby go nie brać, i jedna przerwa ponad dwa razy dłuższa niż każda inna. Nic w tym wzorze nie było zaplanowane i to jedyny powód, dla którego jest coś wart jako dane.
Pytania, które ludzie o to zadają
Jak często solowy twórca powinien wydawać aktualizacje?
W takim odstępie, w jakim praca się kończy, a ten nie jest stały. Cztery cotygodniowe wydania pod rząd były tu w rzeczywistości czterema tygodniami, w których praca przypadkiem zmieściła się w tygodniu. Kiedy jeden kawałek był większy, wybór stał między piętnastoma dniami przerwy i systemem podłączonym w połowie, i przerwa była lepsza. Nic z zewnątrz nie wymagało liczby tygodniowej.
Czy wydanie patcha tego samego dnia to zły znak?
Nie, to system, który działa. Warto natomiast przyjrzeć się klasie błędu. Oba błędy w tamtym patchu wymagały wczytanego zapisu, co znaczy, że wydanie było testowane ścieżką właśnie budowaną, a nie ścieżką wracającego gracza. Patch był słuszny, nawyk za nim nie.
Czy dłuższa przerwa znaczy, że zmieniło się więcej?
Nie. Tutaj wydanie po ośmiu dniach wiozło dziesięć migracji zapisu, a to po piętnastu jedną. Długość przerwy mierzy, ile czasu zajęła praca, a nie jak głęboko sięgnęła.
Co jest wiarygodną miarą tego, ile zmieniło wydanie?
Najbliżej jest wersja formatu zapisu, bo migrację pisze się tylko wtedy, gdy przechowywane dane naprawdę zmieniają kształt, więc tej liczby nie da się napompować. Numer wersji to decyzja, migracja to licznik. Długość changelogu mierzy jeszcze coś innego: ile było do wytłumaczenia.
Czy kiedykolwiek warto opublikować build, który nie jest dla graczy?
Tak, kiedy publikacja jest jedynym sposobem zdobycia informacji, której inaczej nie zdobędziesz. Jedno wydanie powstało tu po to, żeby druga maszyna, która od trzech dni opisywała inny ekran, mogła powiedzieć, co rysuje. Napisało to w pierwszym zdaniu i wskazało wydanie, które należy wziąć zamiast niego.
Każda data, przerwa i liczba migracji w tym artykule pochodzi z publicznego changelogu Scaling Laws, tycoona o firmie AI wydanego jako darmowy build z otwartym źródłem. Całą tabelę możesz sprawdzić samodzielnie.